Totally nuts (part 2)

"Allan Sherman (1924-1973) was a pioneer of the comedy-rock scene. Although not much to look at, the overweight, balding, short, Jewish man gained popularity and became quite the star because of his witty infusion of satirical comedy into very well orchestrated renditions of classic tunes and songs. A song would usually have a lyric, perhaps a name or phrase, that has very little to do with what the original song was about, but the words would sound similar. His albums had nothing to hide, either, as each one was recorded live, and all the laughter, and occasionally a lack thereof, could be heard.

Sherman was just a television producer, most famous for the quiz show “I’ve Got a Secret,” not at all known as a comedian or performer, and it shocked everyone in the know when songs from his album My Son, The Folk Singer became popular. In fact, president John F. Kennedy was heard singing the song Sarah Jackman. Sherman’s overnight popularity suddenly ended when the nation’s attention focused on Kennedy’s assassination, and the nation was too sad for such up-beat musical offerings.
Sherman then slipped back into his longtime depression, and died, quietly, at the young age of 48."

Dit album is uit 1963 en bevat oa:

You went the wrong way, old king Louie

Hello muddah, hello Fadduh (a letter from camp)

One hippopotami

Rat Fink

Hail to thee, fat person

Oh, I wish I'd looked after me teeth

Pam Ayres (1947) is een Engelse dichter, songwriter en presentator van tv- en radioprogramma's. Haar gedichten zijn vrij simpel en gaan over alledaagse gebeurtenissen. Haar gedicht 'Oh, I Wish I'd Looked After Me Teeth'  stond hoog in de ranglijsten op een pol van de BBC mbt meest komische gedichten ever.

Life is a puzzle

Anthony John "Tony" Hancock (1924–1968) was een Engelse acteur en komiek. Hij las enorm veel boeken op zoek naar de zin van het bestaan.

Hij pleegde in Sydney zelfmoord mbv pillen en drank. In zijn afscheidsbrief stond oa "Things just seemed to go too wrong too many times".

Deze plaat uit 1960 bevat een van zijn vele radio-optredens.

Tränen lachen

Claire Schlichting is een Duitse actrice/comédienne. Was bekend in de jaren '60, oa van deze hit:

Kostelijke kost

Ivo Alphonsus Henricus Maria de Wijs (1945) is cabaretier, tekst- en liedjesschrijver en radiomaker. Tussen 1971 en 1980 vormde hij de cabaretgroep Kabaret Ivo de Wijs. Later schreef hij vooral teksten voor anderen zoals voor Jasperina de Jong. Ook is hij bekend van Vroege Vogels. Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 stond Ivo de Wijs als lijstduwer op nummer 18 van de lijst van de Partij voor de Dieren.

Are you ready?

Phyllis Diller (1917) is een Amerikaanse actrice en comédienne. Diller begon haar stand-up carrière ("she created a stage persona of a wild-haired, eccentrically dressed housewife who makes jokes about a husband named "Fang" while pretending to smoke from a long cigarette holder, Diller's signature is her unusual laugh") in een nachtclub in San Francisco met een show die ze 87 weken op rij speelde. In de jaren '60 werd ze pas echt bekend toen ze TV-specials maakte samen met de toen nog levende legende Bob Hope. Ze maakten ook drie films samen maar die flopten. Hope nodigde haar wel nog uit om samen met hem op te treden in Vietnam, toen de oorlog daar hevig woedde. Ze had ook gastoptredens in vele TV-shows.

Deze plaat is uit 1962.

Kwart over sex

'Akustische Schnappschüsse aus dem Nachtleben'

Op de achterkant staat het volgende:

'You're all familiar, we're sure, with picture stories. You can find them every week in the illustrateds. When they're good, the reader has the impression of having been on the spot. This feeling is even stronger when such accounts are shown in moviehouses or on TV. Here we can sense and see the action. Phonographed stories - now that's something new. The 'mike' has caught the voices of people, artists, musicians and the audience, it has picked up their remarks, the voices, the sounds and the moods. This can all be brought back to life at home on the record player, the sounds can be heard again. And the listener is on the spot - even though he had never been there really. Or, if he has been, then everything is relived again, just as though it were happening now.'

Dit album speelt zich af in het uitgaansleven van München (Schwabing is ook een stadsdeel van München) en bevat oa een nummer van de Balalaika-Beatniks, Hugo's Strasser Orkest en Elfie Pertramer

Wonderlijk

The Congress of Wonders was een komisch duo. Ze brachten 2 albums uit op het Fantasy label. Het eerste 'Revolting' verscheen in 1970, dit 2e album 'Sophomoric' in 1972.

Volgens een review:

"From the San Francisco Bay Area, the Congress of Wonders comedy team made a couple of albums reflecting the concerns of the late-'60s/early-'70s hippie counterculture: drugs, sex, and political/social satire. They used the studio as a tool to enhance their sketches rather than simply record them for posterity, incorporating sound effects and tightly edited overlapping dialogue. They weren't quite as sophisticated, and were a little less subtle in their brand of humor, sometimes framing it within mock commercials, soap operas and plays."

Lekker laten bengelen

Peter Sellers (1925-1980) was een Britse comediant en acteur die het bekendst is geworden dankzij de rol van Inspector Clouseau in de Pink Panther-films.

Hij bracht zeven albums uit, dit 2e album 'Songs for swingin' Sellers' verscheen in 1959. De titel was een parodie op Frank Sinatra's album Songs for swinging lovers. Dit album bevat oa A common entrance en We'll let you know.

Leuk weetje: Peter Sellers was de eerste man die op de omslag van de Playboy stond (in 1965).

De man met de twee baarden

Matt McGinn (1928-1977) was een Schotse singer-songwriter en poet. Hij was tegen het kapitalisme en voor de onderdrukten.

Dit album uit 1972 bevat oa The Big Glasgow Polis en The Silver Screw

Komt een man bij de dokter

Mozes (Max) Tailleur (1909-1990) was een Joodse grappenmaker gespecialiseerd in Joodse humor en Sam-en-Moos-moppen. Hij werd geboren in een eenvoudig gezin in de Amsterdamse Jodenbuurt. Zijn vader was handelsreiziger en fabrikant en zijn moeder huisvrouw. Als schooljongen was Max al bezig met het amuseren van anderen. Serieuze betrekkingen als handelsreiziger en diamantslijper werden een mislukking. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland slaagde Tailleur er in om naar Zwitserland uit te wijken. Na de invasie in Frankrijk ging hij naar Engeland waar hij zich bij de Prinses Irene Brigade aansloot. Hij trad daar op voor de militairen. Later terug in Nederland werd hij tekstschrijver voor cabaretiers zoals Snip en Snap. In 1952 begon Tailleur het cabaret De Doofpot in een voormalig café aan het Rembrandtplein, waar hij tot 1966 met veel succes moppen tapte. Om gezondsheidsredenen moest hij eind jaren '60 stoppen, maar in 1971 begon hij De Geinlijn waar men heen kon bellen om de mop van de dag te horen. Na zijn dood liet Max Tailleur een kaartsysteem met 50.000 moppen na. Zijn lijfspreuk luidde: Ik lach om niet te huilen.