Dreaming the shoes

Bert Kaempfert (1923-1980) was een Duitse componist, arrangeur en bigbandleider. Voor de opkomst van James Last behoorde Kaempfert samen met Max Greger tot de succesvolste Duitse orkestleiders van na de Tweede Wereldoorlog.

Kaempfert bewerkte oa het Duitse volksliedje "Muss i denn zum Städtele hinaus" dat onder de titel "Wooden Heart" Elvis Presley een wereldhit opleverde.

Zijn compositie African Beat (1962) is de herkenningsmelodie geworden van het sprookje 'De Indische waterlelies' in de Efteling, waar het wordt gespeeld door een kikkerorkest en een ganzenemsemble.

Kaempfert schreef zo'n 400 composities en maakte zeker 750 orkestarrangementen. Tot aan zijn dood werden er wereldwijd 150 miljoen platen met zijn melodieën verkocht.

In de ritmesectie van Kaempferts orkest zaten meestal twee bassisten. De eerste bassist speelde jazzy baslijnen op contrabas ("walking bass"). De tweede bassist speelde gedempte staccato basgitaar met plectrum. De basgitarist maakte hiervoor gebruik van een 6-snarige bas, de Fender VI. Deze basgitaartechniek werd bekend als de zogenaamde "Knackbass". De twee bassisten speelden of hetzelfde loopje (de contrabas verdubbelde dan de noten) of speelden een tegengesteld loopje of in after-beat. Dit dubbele basgebruik bepaalt voor een groot deel de meteen herkenbare "Kaempfert-Sound".

Dit album uit 1959 bevat oa Blue Moon, The bass walks en April in Portugal

Klassieke sampler

Marble Arch bracht laag geprijsde albums uit. Deze klassieke verzamelaar uit 1968 bevat oa de Pizzicato Polka van Strauss en de Notenkraker van Tchaikovsky (op de hoes geschreven als Tchiakovsky).

Marble Arch is een monument in Londen aan de rand van Hyde Park. Het monument werd in 1828 ontworpen door John Nash, naar het voorbeeld van de Boog van Constantijn in Rome. Het is gemaakt van wit marmer uit Carrara. De boog was bedoeld als toegangspoort via The Mall tot het eveneens door Nash vernieuwde Buckingham Palace. In 1851 werd de boog verplaatst naar de huidige locatie. Een hardnekkig verhaal wil dat dit kwam omdat de koninklijke koets niet door de poort kon. Traditioneel mogen alleen leden van de koninklijke familie en de Royal Horse Artillery de poort passeren. In het monument bevinden zich drie kleine ruimtes, die tot 1950 werden gebruikt als politiebureau, eerst voor de agenten die opzicht hielden over het park en later voor de hoofdstedelijke politie.

Alpenroos op klompen

Van de Tiroler Alpenroos Kapel o.l.v. Willy Mulder. Bevat oa een Jagerslied en De edelweisjes bloeien (niet te verwarren met Rozen die bloeien).

Waarschijnlijk verschenen in de jaren '60 op het Iris Records label waar bijv. ook dit intrigerende album bij is uitgebracht.

Voorwaarts mars!

"Een mars staat altijd in een binaire ofwel tweedelige maatsoort, een duidelijk streng te volgen cadans die zeer herkenbaar is. Bij parade- en feestmarsen is de toonsoort meestal majeur om zo een melodie te verkrijgen die, uiteraard, vrolijk is. Meestal is er een duidelijk thema en neventhema aanwezig zodat elke mars zijn eigen karakter krijgt. Dit wordt versterkt door het eerste thema te herhalen in een ABA-structuur. Dit type mars wordt meestal met vlotte tred in vieren gelopen, dus per tel een stap. Het metronoomcijfer ligt meestal vast, in de meeste ceremonieboeken wordt een waarde van 120 à 140 tikken per minuut aangehouden. In militaire kringen worden marsen vooral gebruikt om de cadans aan te geven en het morele peil hoog te houden. In 19e-eeuwse civiele kringen werden marsen gebruikt op mondaine feesten en bals om een militaire sfeer te benadrukken naast de vrolijke sfeer van de wals en de polka."

Een bekende mars, uit 1893, is de Liberty Bell van John Sousa. Bekend van oa Monty Python